mermer bir gül bıraktım sekiye

vites hızla düştü ırmaklarda

vurdu dilini tetikleyen karıncaya

aheste revan aygır

nasıl vurmasındı

çekim kuvveti

zor

prof. denilen yarma

gonca denilen gül

ilham ve çalışma

nasıl toslamasındı zor

kitabesi kaybolmuş bir hayattı

asfatı solumuş ezalı yürek

edalı yari ölmüş

taban tahtası kemirilmiş ev

nasıl fire verdi tekkelerde

gül

mermer gül kılıç buldu

ipeği kesen

felsefeyi yürüttü boynuna

/kurguyu durdurdu şair

yalvardı kılıca/

sütunlar sundurmalar gizlerken müezzinleri

müezzinler hiç kısmıyorken seslerini

askılarda kalan şiir

minyatür kadınlar üreten şarkı

biraz daha uzuyor içeri

şifreleri elişlerinde kalan kız

tavşan yumuşaklığında elleri

göğsünde acımasız bir umut

geçiyor kapalı kepenglerin ardına

ve bezemiştir tığ gibi minareler resimleri

kanepeler değiştirirken deri kızın yürüyüşlerinden

ima kırıyor camı ayrılıp minare dibinden

ve

eskiyen deri yenilenmek zorundadır